اینکوترمز 2020 به زبان ساده:
Our Gallery
اینکوترمز چیست؟
اینکوترمز (INCOTERMS) مجموعه‌ای از شرایط معیاری تجارت با کودهای سه‌حرفی است که بیشتر در قراردادهای بین‌المللی خرید و فروش جنس استفاده می‌شود. پیش از حمل بار، حتماً باید بدانید شرایط تجارت شما کدام است.
EXW (تحویل در محل فروشنده — Ex Works)
کمترین مسئولیت را برای فروشنده دارد؛ فروشنده تنها جنس را در محل خود (فابریکه، گدام و غیره) برای گرفتن آماده می‌کند. از همان نقطه، همهٔ هزینه‌ها، خطرها، بارگیری و کارهای صادرات به دوش خریدار است. این شرط برای همهٔ انواع حمل، داخلی یا بین‌المللی، قابل استفاده است.
FCA (تحویل به حمل‌کننده — Free Carrier)
فروشنده باید جنس ترخیص‌شده برای صادرات را در یک محل مشخص به حمل‌کننده‌ای که خریدار تعیین کرده، تحویل بدهد. خطر هنگام تحویل به حمل‌کننده به خریدار منتقل می‌شود. این شرط بسیار انعطاف‌پذیر است، برای همهٔ انواع حمل (چندوجهی) کار می‌کند و برای بار کانتینری بسیار مناسب است.
CPT (کرایهٔ حمل پرداخت‌شده تا — Carriage Paid To)
فروشنده باید کرایهٔ حمل را تا یک مقصد مشخص بپردازد، اما خطر هنگام تحویل جنس به اولین حمل‌کننده به خریدار منتقل می‌شود. این شرط چندوجهی است (برای هر نوع حمل) و یعنی فروشنده ترخیص صادرات را انجام می‌دهد، اما کارهای واردات به دوش خریدار است.
CIP (کرایه و بیمه پرداخت‌شده تا — Carriage and Insurance Paid To)
فروشنده باید هزینهٔ حمل و بیمه را تا یک مقصد مشخص بپردازد، اما خطر وقتی منتقل می‌شود که جنس به اولین حمل‌کننده سپرده شود. این شرط برای هر نوع حمل (چندوجهی) مناسب است و بیمهٔ «همه‌خطر» (Institute Cargo Clauses A) را دست‌کم به اندازهٔ 110% ارزش قرارداد لازم دارد.
DPU (تحویل در محل، تخلیه‌شده — Delivered at Place Unloaded)
فروشنده جنس را تحویل می‌دهد و خطر را وقتی به خریدار منتقل می‌کند که جنس از وسیلهٔ حمل در یک ترمینال، بندر یا محل مقصد مشخص تخلیه شود. همهٔ حمل، ترخیص صادرات و خطرهای تخلیه به دوش فروشنده است. این شرط برای هر نوع حمل قابل استفاده است.
DAP (تحویل در محل — Delivered at Place)
فروشنده جنس را آمادهٔ تخلیه در یک مقصد مشخص تحویل می‌دهد و همهٔ خطرها و هزینه‌ها تا همان نقطه به دوش اوست، به جز ترخیص واردات. این شرط برای هر نوع حمل مناسب است و محصول واردات، مالیات‌ها و تخلیه به دوش خریدار است.
DDP (تحویل با محصول پرداخت‌شده — Delivered Duty Paid)
بیشترین مسئولیت را برای فروشنده دارد؛ فروشنده همهٔ هزینه‌ها و خطرها — شامل ترخیص صادرات و واردات، محصول گمرکی و مالیات‌ها — را تا تحویل جنس در یک مقصد مشخص به دوش می‌گیرد. این شرط برای همهٔ انواع حمل قابل استفاده است و فروشنده باید جنس را آمادهٔ تخلیه تحویل بدهد.
FAS (تحویل در کنار کشتی — Free Alongside Ship)
فروشنده باید جنس را در بندر بارگیری مشخص، در کنار کشتی‌ای که خریدار تعیین کرده، تحویل بدهد. فروشنده جنس را برای صادرات ترخیص می‌کند و همهٔ هزینه‌ها و خطرها تا وقتی که جنس روی اسکله یا بارج گذاشته شود، به دوش اوست؛ بعد از آن خطر به خریدار منتقل می‌شود.
FOB (تحویل روی کشتی — Free on Board)
اینکوترمز® 2010 شرط FOB (تحویل روی کشتی) را به اندازهٔ زیاد تغییر داد و مفهوم قدیمی «نردهٔ کشتی» (ship’s rail) را حذف کرد. حالا خطر وقتی منتقل می‌شود که جنس به طور مصئون «روی» کشتی قرار بگیرد، نه وقتی که از نرده بگذرد؛ به این ترتیب سردرگمی دربارهٔ خطر در هنگام بلند کردن جنس از بین رفت و تحویل برای بار کانتینری، غیرکانتینری یا فله روشن‌تر شد.
CFR (قیمت و کرایه — Cost and Freight)
فروشنده باید جنس را برای صادرات ترخیص کند، آن را روی کشتی بار کند و کرایهٔ حمل تا بندر مقصد مشخص را بپردازد. خطر وقتی از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود که جنس در مبدأ روی کشتی بار شود، نه هنگام رسیدن.
CIF (قیمت، بیمه و کرایه — Cost, Insurance and Freight)
فروشنده باید جنس را روی کشتی تحویل بدهد، کرایهٔ حمل را بپردازد و کمترین بیمه را تا بندر مقصد مشخص تهیه کند. خطر بعد از بارگیری به خریدار منتقل می‌شود، هرچند هزینهٔ حمل را فروشنده می‌پردازد. CIF تنها برای حمل بحری و آبراه‌های داخلی است.
